We nemen even als voorbeeld de "Miljonairstax" van Jesse Klaver.
Klinkt te gek toch:
wat geld van de aller-ALLERrijksten halen
voor de allerarmsten.
Maar klopt dit wel?
(Nee, natuurlijk niet)
het levert 221 miljoen op (is minder dan 0,06% van rijksinkomsten)
en komt neer op €26 per huishouden per jaar.
Nog los van kapitaalvlucht, dalende investeringen en administratief drama.
Weer typisch links: mooie woorden maar vrij onzinnig.
Alleen het klinkt zo lekker.
Net als 10 steden en "Het Kan Wel!"
"We maken Nederland eerlijker."
"Iedereen mag mee doen" (Ja, ook zij die dat niet willen...)
Maar zijn er dan geen alternatieven
om de armsten te helpen + de welvaart te behouden?
Absoluut!
Alleen daar is lef voor nodig
De "Miljonairstax" is populistische klets met weinig opbrengst.
"WegJaagTax" is inderdaad een beter woord.
Wil je écht bezuinigen + armlastigen helpen,
bezuinig dan op
-ambtenarenapparaat drastisch inkrimpen
-defensie minder, maar wel effectiever
-bullshitjobs (coach, manager, advies, beleid)
-klimaatwaan stoppen
-Stikstofonzin stoppen
-energietransitie praktisch mogelijk maken
-voortrekken allochtonen stoppen
-asielindustrie
-subsidies linkse hobby's stoppen
-migratie
-uitkeringen
maar ook
-grenzen dicht
-Groningen open (Groningers ruim compenseren)
-kernenergie-Thorium-MSR
-molens, panelen, accu's stoppen
Waarom zou je een begrotingstekort
dat eigenlijk ontstaat mede door migratie
willen oplossen door hardwerkende Nederlanders te pakken?
Shashi Roopram verbindt het een met het ander:
Na anderhalf jaar zit 90% van de statushouders in de bijstand...
Tja, daar gaat een hele bak met centen heen.
Daar kan geen miljonairstax tegenaan.
Maar ja: alles voor de asielzuigertjes hè.
Kijk eens hoeveel allochtonen "in de steun" zitten:
And now for something completely different:
Wil je mensen laten doen wat jij wilt
Op Twitter (geweldig leerzaam als je het weet te gebruiken.)
Uri: "Niet alle vrouwen vervallen in dit hysterische gedrag.
Uri: In hoeverre wordt er bewust misbruik gemaakt van deze kwetsbare vrouwen door Palestijnse en andere politieke bewegingen?
zijn er eigenlijk maar drie dingen nodig:
1. Mensen kennen.
2. Daar op inspelen met een plan.
3. De mogelijkheden hebben om dit uit te voeren.
1. Mensen kennen.
2. Daar op inspelen met een plan.
3. De mogelijkheden hebben om dit uit te voeren.
1.
de mens is (en blijft) een kuddedier.
Hij wil erbij horen.
2.
Bang maken
Kijk naar de doemscenario's voor het klimaat.
Morele chantage
"Doe het voor je kinderen, kleinkinderen.
Op Twitter (geweldig leerzaam als je het weet te gebruiken.)
Uri: "Er is dus sprake van een biologische en evolutionaire basis?"
Grok:
Uri: "Zijn jonge vrouwen gevoeliger dan oudere vrouwen voor dit fenomeen?"
Grok:
Uri: "Niet alle vrouwen vervallen in dit hysterische gedrag.
Wat zijn de psychologische en persoonlijkheidsfactoren van de vrouwen die dat wel doen: waarom juist deze vrouwen?"
Grok:
Uri: In hoeverre wordt er bewust misbruik gemaakt van deze kwetsbare vrouwen door Palestijnse en andere politieke bewegingen?
Grok:
van wat de MSM ons probeert te doen gelove :
De Amerikaanse journalist Leland Vittert vertelde in een interview een verhaal dat zijn visie op het Israëlisch-Palestijnse conflict volledig veranderde. Voordat hij in Jeruzalem werkte, geloofde hij, net als velen, in een “eenvoudig beeld”, waarin alles in zwart-witte categorieën kon worden uitgelegd.
Maar de realiteit waarmee hij werd geconfronteerd, bleek veel angstaanjagender en complexer.
Het ging om Wafa al-Biss, een jonge vrouw uit Gaza die ernstige brandwonden opliep bij een ongeluk door de explosie van een gasfornuis terwijl ze eten bereidde.
Ze werd naar een Israëlisch ziekenhuis gebracht, waar artsen haar jarenlang behandelden, operaties uitvoerden en haar leven vrijwel redden.
Jarenlang ontving ze zorg die ze in Gaza simpelweg niet kon krijgen.
Daarna keerde Wafa terug naar huis. Ze kreeg een speciale vergunning die haar toestond de grens over te steken voor behandeling; in die tijd waren zulke vergunningen zeer zeldzaam.
Het leek erop dat dit verhaal een voorbeeld moest worden van menselijke goedheid en redding.
Maar het tegendeel gebeurde.
Ze werd gerekruteerd.
De jonge vrouw aan wie het leven was gered, werd klaargestoomd als zelfmoordterrorist.
Militanten van de “Martelaren van Al-Aqsa Brigades”, de gewapende tak gelieerd aan Fatah, gaven haar drie doelen: een bus, een café en hetzelfde ziekenhuis waar ze was behandeld.
En van die drie opties koos ze zelf voor het ziekenhuis, de plek waar ze ooit het leven had gered.
Bij een controlepost werd het explosief dat ze bij zich droeg ontdekt.
Ze probeerde het te activeren, maar de bom werkte niet.
Ze werd gearresteerd.
Ze werd veroordeeld tot gevangenisstraf en later vrijgelaten in de gevangenenruil tussen Israël en Hamas voor de soldaat Gilad Shalit.
En zelfs daarna behandelden de Israëli’s opnieuw haar brandwonden, hielpen ze bij haar revalidatie en gaven ze haar onderwijs.
Later, na de ruil van Shalit, keerde ze terug naar Gaza. Toen de journalist jaren later met haar sprak, liet hij haar de video van die aanslagpoging zien en vroeg hij wat ze voelde bij het bekijken ervan.
Het antwoord was huiveringwekkend: “Ik heb bijna het paradijs geproefd”.
Toen hij vroeg of ze het opnieuw zou doen, antwoordde ze zonder aarzelen: “Ja. Op elk moment. Dat is mijn doel”.
Het was op dat moment dat hij echt begreep waarmee Israël te maken heeft.
Met een realiteit waarin zelfs een gered leven niet altijd dankbaarheid oproept.
Met een realiteit waarin menselijkheid en terrorisme zij aan zij kunnen bestaan.
En met een realiteit die onmogelijk te begrijpen is als je ernaar kijkt vanuit het Westen.
Diana Kleimerman
Of deze. Ook "leuk"
